Kwiaty od zawsze były obecne w ludzkiej kulturze. Otaczanie się pięknymi roślinami było dobrze widziane na dworach królewskich, pałacach, bogatych domach czy nawet pod „strzechą”. Kwiaty są dostępne dla wszystkich ludzi, ponieważ wiele z nich można mieć bez opłaty, rosną po prostu na łąkach, w lasach, przy rzekach. Niemniej jednak kwiaty, w tym najbardziej wyrafinowane, można nabyć w kwiaciarniach. Kwiaciarze wyspecjalizowani w długim podtrzymywaniu życia kwiatów ciętych zaskakują nas bogatą ofertą. Możemy zamówić pojedyncze sztuki lub małe i duże wiązanki. Do przybierania wiązanek stosuje się przeróżne środki, specjalne ozdobne siatki, papiery, wstążki, sztuczne ozdoby itp. Można zamówić wiązankę przystosowaną do dłuższego przewożenia, gdzie końce kwiatów zaopatrzone są w wodne zbiorniczki. W wielu miastach kwiaciarnie czynne są 24 godziny na dobę, powstają nawet całe rynki kwiatowe. Istnieje też tzw. „poczta kwiatowa„, czyli możliwość zamówienia kwiatów i przekazania ich kurierem, pod wskazany adres. Specjalną okazją, w związku, z którą zamawiamy kwiaty, są pogrzeby.

Oferta kwiaciarń i w tym przypadku jest szeroka. Można zamówić specjalne wieńce, czy okolicznościowe wiązanki, przyozdobione odpowiednimi szarfami.

Możesz też upajać się ich zapachem i przekonać, jak różnorodne są w dotyku ich płatki. A co ze zmysłem smaku? Czy kwiaty mogą być rozkoszą także dla podniebienia? W niektórych krajach kwitnące smakołyki znane są od wieków. Do jadalnych możemy zaliczyć np. kwiaty cukinii. Cukinia to odmiana dyni zwyczajnej, której kwiaty jada się w Ameryce już od stuleci. Najstarsze wzmianki na ten temat pochodzą z XVI wieku. Wydaje się, że Indianie zrywali tylko kwiaty męskie (rosnące na długiej, cienkiej szypułce), a pozostawiali żeńskie, żeby mogły dojrzeć kryjące się za nimi maleńkie owoce. Przed ugotowaniem kwiatów cukinii należy usunąć zewnętrzne kłujące listki. Można usunąć również słupki, choć niekoniecznie. Jeżeli chodzi o zupy i drugie dania, delikatny smak tych kwiatów dobrze się komponuje z oliwą z oliwek, młodą kukurydzą, a także z owocem cukinii. Gdybyś chciał uzyskać wyrazistszy smak, usmaż je w małej ilości tłuszczu z cebulą, czosnkiem, ulubionymi ziołami i przyprawami. Albo przygotuj farsz z sera, cebuli i ziół i nadziej nim kwiaty.

Potem każdy z nich zasklep i zanurz w ubitych białkach wymieszanych z żółtkami. Na koniec obtocz je w bułce tartej i usmaż na głębokim tłuszczu. Palce lizać!

Kochający mąż wybiera na straganie tuzin róż dla żony, by jej pokazać, jak bardzo mu na niej zależy. Wdzięczny syn dzwoni do pobliskiej kwiaciarni i zamawia świeże dalie, które uprzyjemnią dzień jego matce. Oddana pani domu kładzie na wózku z zakupami kolorowy bukiet goździków. Ozdobi nim swój gustownie urządzony dom. Kwiaty ujmują za serce zarówno młodych, jak i starych. Wspaniale się nadają, żeby przekazać wiadomość: „Komuś na tobie zależy”. Pewne przysłowie hiszpańskie mówi: „Jeśli ktoś nie jest wdzięczny za różę, za nic nie będzie wdzięczny”. Sprzedaż kwiatów wzrasta jak nigdy przedtem. W dobie szybkiego transportu powietrznego kwiaty można uprawiać daleko od sklepów, supermarketów i ulicznych straganów, gdzie przyciągają oczy przechodniów. Czasopismo Time podało, „że produkcja kwiatów szybko się rozwija, a jeszcze szybciej zmienia: coraz więcej tych roślin napływa z półkuli południowej — głównie z Kolumbii, która stała się największym po Holandii eksporterem kwiatów”. Ku naszej radości kwiaty można znaleźć niemal wszędzie na ziemi.

Rosły na ziemi długo przed pojawieniem się człowieka. Botanicy twierdzą, iż rośliny kwitnące są podstawą życia zwierząt i ludzi. Bez nich ani człowiek, ani zwierzę nie może istnieć.

Co za przepych barw! A jaka balsamiczna woń! Płatki mają tak miękkie i delikatne, że chciałoby się je pogłaskać. Subtelne piękno tych roślin cieszy zmysły i rozbudza uczucia. Polne kwiaty to wspaniała ozdoba naturalnego środowiska. Niezwykle umilają nam życie. Wprawdzie kwiaty budzą podziw przede wszystkim kolorem, kształtem i zapachem, jednak ich najważniejszą funkcją życiową jest wydawanie nasion — proces warunkujący reprodukcję. Temu właśnie celowi służy wygląd wabiący zwierzęta, które umożliwiają zapylenie. Ptaki śpiewające i motyle szczególnie upodobały sobie kwiaty polne, gdyż to właśnie dziko rosnące rośliny, a nie rośliny uprawne stanowią źródło pokarmu dla tych skrzydlatych stworzeń. Na ziemi występuje wiele tysięcy gatunków roślin kwitnących. Jak zatem ustalić, czy dany kwiat jest kwiatem polnym? Co to właściwie znaczy: kwiat polny? Mówiąc najprościej, jest to kwiat, który wyrósł zupełnie sam, a więc bez pomocy człowieka. Chociaż przez ‚kwiaty polne’ na ogół rozumie się efektownie kwitnące rośliny o zielonych łodygach, w atlasach botanicznych do grupy tej zwykle zalicza się również kwiaty o łodygach zdrewniałych.

Ze względu na tę niekonsekwencję trudno jednoznacznie określić, które rośliny należą, a które nie należą do kwiatów polnych.

Dla alergików nie jest to wcale powód do radości. Ale nie znaczy to, że powinniśmy traktować pyłki jako uciążliwość zgotowaną nam przez naturę. Pamiętajmy o ich roli. To zadziwiające, jak bardzo wpływają na nasze życie. Pyłek to maleńkie ziarenka wytwarzane przez męskie organy roślin. Ziarenka pyłku są tak małe, że trudno je dostrzec gołym okiem; widać je jednak wyraźnie pod mikroskopem. Można wtedy zaobserwować, że ich kształt i wielkość są charakterystyczne dla poszczególnych gatunków roślin. Wiele roślin jest zdanych na to, że pyłek z ich kwiatów zostanie rozniesiony przez wiatr. Inne korzystają z transportu wodnego. A ponieważ wiatr nie jest zbyt sumiennym doręczycielem, rośliny wiatropylne produkują olbrzymie ilości pyłku. Najczęściej w roli pośredników występują owady, szczególnie w regionach o łagodnym klimacie. Żywią się one nektarem i pyłkiem, a w ciągu jednego dnia mogą odwiedzić mnóstwo kwiatów. Wpływ owadów na pomyślność i zdrowie ludzi najbardziej chyba przejawia się w wykonywanej przez nie pracy, o której często się zapomina, chodzi o zapylanie.

Na przykład drzewa owocowe to zwykle gatunki obcopylne. Widać zatem, jak ważne jest dla nas, by pyłek został przetransportowany z jednego drzewa na drugie.

Spośród wszystkich kwiatów, zarówno rosnących dziko, jak i hodowanych, róże cieszą się chyba największą sławą. Od setek lat są natchnieniem dla poetów i malarzy. Szekspir opiewał je w słynnym fragmencie Romea i Julii: „Czymże jest imię? To co zwiemy różą, słodko pachniałoby pod każdym innym imieniem”. Ileż to razy róże pomogły zawiązać lub zacieśnić przyjaźń, naprawić nadszarpnięte stosunki czy pokrzepić chorego! Poza tym róże są niezwykle cenne z ekonomicznego punktu widzenia. W niektórych krajach, gdzie warunki klimatyczne sprzyjają uprawie kwiatów, hodowla róż jest głównym źródłem wpływów dewizowych. Na przykład w Kenii jednego roku róże stanowiły przeszło 70 procent milionów wyeksportowanych kwiatów. Kraj ten znajduje się w światowej czołówce producentów. Dawniej, zanim róże zrobiły tak oszałamiającą karierę, ich krzewy powszechnie rosły dziko. Z czasem dzięki starannie kontrolowanym procesom krzyżowania niektórych z przeszło 100 gatunków róż dzikich uzyskano tysiące odmian szlachetnych. Wciąż pojawiają się nowe metody upraw i nowe odmiany. Niewiele kwiatów może się poszczycić taką różnorodnością kolorystyczną jak róże. W ten sposób róże zdobyły rozgłos na całym świecie i występują niemal w każdym kraju.

Do najpopularniejszych i najczęściej uprawianych należą róże herbatnie.